Gmina Giżycko obejmuje obszar 296,87 km², w 27 sołectwach liczących 31 wsi zamieszkuje ją ponad 8 tys. osób. Poniżej mogą Państwo zapoznać się z pochodzeniem nazw większości wsi gminnych autorstwa prof. dr hab. Grzegorza Białuńskiego z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie, giżycczanina z pochodzenia. Gorąco dziękujemy za udostępnienie tych materiałów informując jednocześnie, że w przygotowaniu są opracowania nazw jeszcze 15 miejscowości.


autorjpg [120x139]GRZEGORZ BIAŁUŃSKIurodzony: 2 kwietnia 1967 w Giżycku.
Studia: historia UMK Toruń, 1985-1990.
Stopnie i tytuł naukowy: magister – 12 czerwca 1990 na podstawie pracy „Galindowie – rozwój i zanik plemienia”(promotor prof. Antoni Czacharowski); doktor – 6 marca 1996 UMK Toruń („Osadnictwo południowej i środkowej strefy Wielkich Jezior Mazurskich – starostwo leckie (giżyckie) i ryńskie od XIV do początku XVIII wieku. Studium zmian osadniczych na środkowych Mazurach”, promotor prof. Marian Biskup); doktor habilitowany – 8 października 2002, UMK Toruń (na podstawie pracy: Przemiany społeczno-ludnościowe południowo-wschodnich Prus Krzyżackich i Książęcych do 1568 r., Olsztyn 2001); profesor nauk humanistycznych – 12 stycznia 2012.
Praca: 1990-1996 Szkoła Podstawowa w Skopie i Giżycku (nauczyciel historii),
od 1996-2013 – Ośrodek Badań Naukowych im. W. Kętrzyńskiego w Olsztynie,
od 2004 – profesor nadzwyczajny, Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie, Instytut Historii i Stosunków Międzynarodowych, kierownik Zakładu Historii Krajów Nadbałtyckich (od 2010), prorektor ds. kadr (od 2012);
ponadto w latach 1999-2010 Prywatna Wyższa Szkoła Zawodowa w Giżycku (wykładowca, profesor nadzwyczajny, od 2001 do 2006 r. kierownik Katedry Turystyki i Rekreacji).
Zakres badań: osadnictwo na Mazurach, Prusy Krzyżackie i Prusy Książęce i dzieje Prusów w okresie średniowiecza i czasach nowożytnych. Ostatnio w zainteresowaniach badawczych dominują problemy zaniku ludności (staro)pruskiej, a przede wszystkim kariera i asymilacja rodów rycerskich o pruskich korzeniach.
Publikacje: w sumie pond 250 prac naukowych, w tym 10 książek. Ważniejsze publikacje: Studia z dziejów plemion pruskich i jaćwieskich (Olsztyn 1999); Przemiany społeczno-ludnościowe południowo-wschodnich Prus Krzyżackich i Książęcych do 1568 r. (Olsztyn 2001), Kolonizacja Wielkiej Puszczy (do 1568 roku) – starostwa piskie, ełckie, straduńskie, zelkowskie i węgobroskie (węgorzewskie) (Olsztyn 2002); Siedlungswesen im Bereich der Groβen Masurischen Seen vom 14. bis 18. Jahrhundert – Ämter Lötzen und Rhein (Hamburg 2005); Ród Prusa Kleca ze szczególnym uwzględnieniem rodziny von Pfeilsdorfów-Pilewskich (Malbork 2006); Bevölkerung und Siedlung im ordensstaatlichen und herzoglichen Preussen im Gebiet der “Grossen Wildnis” bis 1568 (Hamburg 2009); Misja prusko-litewska biskupa Brunona z Kwerfurtu (Olsztyn 2010); Studia z dziejów rycerskich i szlacheckich rodów pruskich(XIII-XVI wiek). Część I (Olsztyn 2012); A Brief History of Warmia and Mazury, z Grzegorzem Jasińskim (Dąbrówno 2014).


tablo_soltysijpg [581x1200]